منیجه.

آخر من توی لاک حلزو‌نی‌شکل‌ام می‌رسد به آن پیچی که بلدش نیستم. از دخترزیبا آینه و چسب‌زخم خریدم و اسم‌اش را پرسیدم.  گفت:"منیجه."

تلفظ ژ برای بچه‌هایی که آغوش دارند، یک جنگ است و برای بچه‌هایی که آغوش ندارند اهمیتی ندارد، آن‌ها ازقبل تمام جنگ‌ها را مُرده‌اند. گفتم:" چه‌قدر تو نازنینی." به خیابان‌ها نگاه کرد. به مردم. نگاهش از اشیا و بدن‌ها رد می‌شد.

پول را گرفت.

و رفت.

توی تاکسی، دیدم که روی آینه عکس عروسکی است که دارد از غم می‌میرد و چشم‌هاش و موهاش زردند، مثل خود منیجه که قدش تا زانوم بود و روسری‌اش کثیف بود. در آینه را که باز کردم، عروسک روی آینه چشم‌هاش را بست. قلب‌ام ریخت. ده‌بار در آینه را بستم و باز کردم. هی چشم‌ها را بست و باز کرد. هربار غمگین‌تر. رسیدم. حتا خودم را یک‌بار هم توی آینه نگاه نکرده بودم.  آدم دیگری بودم منیجه. چشم‌هام و موهام زرد بود و روسری‌ام کثیف بود و دیگر برای‌ام اهمیتی نداشت که نازنین‌ام، یا نیستم. به دنیا پوزخند می‌زدم.

شب پینه‌ی روی انگشت دست‌ام را کندم. کاموا انگشت‌ام را گریه انداخته است. روی پینه، چسب زخم منیجه را زدم. توی آینه، زیر چشم‌های زرد از غم بسته‌شده‌ی منیجه، ابروهام را برداشتم. قلاب بافی کردم. رنگ از روی چسب‌زخم رد می‌شد و انگشتم خودش را گاز می‌گرفت. سمت چپ بدن‌ام از درد لمس بود. چ گفت:"قلاب‌بافی گردن و کتف‌ات را درد آورده است."

می‌دانستم. اما من معتادم منیجه. می‌بافم که فراموش کنم که دارم می‌بافم. یادم باشد یک‌بار داستان شازده کوچولو را برایت تعریف کنم. اگر از زندگی به سلامت گذشته بودی. اگر زنده مانده بودی.

آخ منیجه... بچه‌ی بی‌گناه، چه‌قدر احتیاج دارم یک‌نفر تو را بغل کند.

/ 11 نظر / 35 بازدید
نمایش نظرات قبلی
فریبا ارجمند

شما خیلی خوب می نویسید؟ قبلا نگفته بودم؟

باغ تماشا

عزیر من تمثیلات بی نظیره و من هر بار عشق میکنم .حال مادر چ چطور است ؟

گیلدا

شاید منم برم قلاب بافی کنم.کاموا ببافم.اما بلد نیستم.مامانم بلد بود.اما ازش یاد نگرفتم...منم که همیشه دردای خودم رو دارم.ببافم که یادم بره می بافم.گردن و کتفم درد بگیره.

میچکاکلی

قلاب بافی ای برای منیجه.

مریم

کاش یک نفر منیجه را بغل کند ..کاش

محتضر

همه ی ما گاهی منیجه ایم...کاش یکی بغلمون کنه...من رو...تو رو...منیجه رو...

ناشناس

خیلی قشنگ بود منم دلم میخواد دل منیجه بی ارزو نشه و به همه ی ارزوهاش برسه....