این دنیا که گذشت، انشالله آن دنیا جبران کنیم.

حداقل یک روز توی زندگی هست که آدم‌/حوا احتیاج دارد که با کسی حرف بزند که دوستش است و نگرانش است و هم‌دلش است و حرف‌های آدم/حوا را برای روز مبادا در پرونده‌های جداگانه‌ی دم‌دست ذخیره نمی‌کند که به وقتش بکوبد توی صورت آدم/حوا. 

/ 4 نظر / 62 بازدید
تنهایی

خیلی وقتا با نوشته هات تا جایی رفتم که اگه نمیخوندمت هیچ وقت نمیتونستم برم ، میدونی آدمایی مثل شما کم هستن که اینقدر رو پاگر آنات زندگی مکث کنن. اگه کسی میاد اینجا بدون که وقتی میره دیگه اونی نیست که اومده . این خاصیت نوشته های شماست .

تنهایی

آمهایی در زندگی هست که جرات میکنی نزد آنها خودت باشی یعنی دقیقا خود خودت .اینها کمیابند ودر واقع بیشتر وخامت زخمها از اینجا کمیابی شروع میشود که تو تنهایی

تنهایی

غمگین نشو لی لی مردم برای آزار هم ابزارهای زیادی در اختیار ندارند بذار به حساب بی بضاعتیشون شما که فراتر از زمینی ببخش و فراموش کن لطفا

[ناراحت]